◆ هر روز باید پس از اذان صبح برای نماز صبح بیدار شویم،
◆ در ماه رمضان باید از اذان صبح تا اذان مغرب روزه بگیریم،
◆ در هنگام روبرو شدن با نامحرمان، باید نگاه خود را کنترل کنیم و …
حال اگر خداوند ما را دوست دارد ــ که مطمئنیم دوست دارد ــ پس چرا این کارها را بر ما واجب کرده است که انجام برخی از آنها برای ما دشواری دارد؟ برای یافتن پاسخ این سؤال به مثال زیر توجه کنید:
ورزشکاری را تصور کنید که مربیاش برای پیروزی او بر حریف و رسیدن به مقام و مدال، تمرینهای سختی به او میدهد. آیا ورزشکار به مربی خود اعتراض میکند؟ یا چون میداند لازمهٔ پیروزی در مسابقه، ورزیدگی و آمادگی بیشتر است، از آنها استقبال میکند و از مربی خود نیز تشکر میکند؟
برای اینکه ما انسانها هم توان مقابله با شیطان و رسیدن به پاداش الهی را داشته باشیم، خداوند تکالیفی را بر ما واجب کرده است؛ زیرا او ما را آفریده است و به تواناییها و ضعفهای ما بهتر از خودمان آگاه است. او میداند چه چیزی به سود ما و چه چیزی به زیان ماست، و دوست داشتن یا نداشتن ما دلیل خوب یا بد بودن کاری نیست:
وَ عَسیٰ اَن تَکرَهوا شَیئًا وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیٰ اَن تُحِبّوا شَیئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم وَ اللّٰهُ یَعلَمُ وَ اَنتُم لا تَعلَمونَ
شاید چیزی را خوش نداشته باشید و آن برای شما بهتر باشد و شاید چیزی را دوست بدارید، و آن برای شما بدتر باشد، و خدا [صلاح شما را] میداند و شما نمیدانید.
سوره بقره، آیه ۲۱۶
پرسش و پاسخ بدون پرسش
تا کتون پرسشی ثبت نشده.