صفحه ۳۲ نگارش پنجم

«عطر دل‌انگیز ی فضا را پر کرده بود. پرندگان بر شاخه های درخت نشسته بودند و آواز می‌خواندند و درخت کهنسال مانند همیشه صبور و آرام ایستاده بود. شور و هیجان وصف ناشدنی جنگل را فرا گرفته بود. اندک اندک همه‌ی جانوران گرد درخت جمع شدند. آن‌ها برای گرفتن پاسخ سؤال های خود لحظه شماری می‌کردند. سرانجام زمان موعود فرارسید. درخت که سال‌های زیادی از عمر خود را سپری کرده بود، با علاقه و اشتیاق به تک‌تک سؤال ها پاسخ می‌داد. جوانه‌ی کوچک که با دقت همه چیز را می‌دید، در دل خود دانایی و هوشیاری درخت را تحسین می‌کرد و آرزوی درخت شدن را در سر می‌پروراند».