صفحه ۷۵ نگارش هفتم

درست‌نویسی

الف. صبح زود از خانه بیرون می‌روم. وقتی به مدرسه می‌رسم، بابای مدرسه را می‌بینم که تازه در مدرسه را باز می‌کند.
ب. صبح زود از خانه بیرون می‌روم. وقتی به مدرسه رسیدم، بابای مدرسه را می‌بینم که تازه در مدرسه را باز می‌کرد.
جمله‌ی الف درست است؛ زیرا همه‌ی فعل‌ها در زمان «حال» جریان دارند. هنگام نوشتن باید به زمان فعل‌ها توجه کرد. چرخش فعل‌ها از زمان حال به زمان گذشته، و برعکس، نوشته را پیچیده و خواننده را سردرگم می‌کند.

ویرایش

جمله‌های زیر را ویرایش کنید:

دوچرخه‌سواری، در روزهای با صفای اردیبهشت، دلپذیر بود. دوچرخه هم انگار خوشش می‌آید. بهتر می‌رفت.

دوچرخه‌سواری، در روزهای با صفای اردیبهشت، دلپذیر بود. دوچرخه هم انگار خوشش می‌آمد. بهتر می‌رفت. (یک‌دست کردن زمان به گذشته)
یا: دوچرخه‌سواری، در روزهای با صفای اردیبهشت، دلپذیر است. دوچرخه هم انگار خوشش می‌آید. بهتر می‌رود. (یک‌دست کردن زمان به حال)

گُل را از روی شاخه می‌چیدم، بو می‌کشم، اما مثل همیشه از بوی آن لذت نمی‌بردم.

گُل را از روی شاخه می‌چیدم، بو می‌کشیدم، اما مثل همیشه از بوی آن لذت نمی‌بردم. (یک‌دست کردن زمان به گذشته)
یا: گُل را از روی شاخه می‌چینم، بو می‌کشم، اما مثل همیشه از بوی آن لذت نمی‌برم. (یک‌دست کردن زمان به حال)