صفحه ۴۵ پیام هفتم

خداوند حکیم در قرآن می‌فرماید:

الَّذِینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِکَهُ طَیِّبِینَ
همان کسانی که فرشتگان جانشان را
یَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ
– در حالی که پاکند – می‌ستانند،
و به آنان می‌گویند: درود بر شما باد،
ادْخُلُوا الْجَنَّهَ بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
به [پاداش) آنچه انجام می‌دادید به بهشت وارد شوید.

و در جای دیگری از قرآن کریم می‌فرماید:

وَلَوْ تَرَى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا الْمَلَائِکَهُ
و اگر می‌دیدی هنگامی که فرشتگان جان کافران را می‌گیرند
یَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ
به صورت و پشت‌هایشان می‌زنند
وَ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ
و می‌گویند عذاب سوزان را بچشید.

به مفهوم این دو آیه توجه کنید. از مقایسه این دو آیه چه نتیجه‌ای می‌گیرید؟
از مقایسه این دو آیه نتیجه می‌گیریم که نحوه برخورد فرشتگان با انسان‌ها در هنگام مرگ، کاملاً به اعمال و باورهای آن شخص در زندگی بستگی دارد.
برای مؤمنان و نیکوکاران (آیه اول): مرگ یک انتقال آرام و همراه با احترام است. فرشتگان با سلام و درود به استقبالشان می‌آیند و به آنها مژده بهشت را می‌دهند.
برای کافران و ستمکاران (آیه دوم): مرگ یک تجربه سخت، خشونت‌آمیز و همراه با خواری است. فرشتگان با زدن بر صورت و پشت، آنها را عذاب می‌دهند و از همان ابتدا، سرنوشت دردناکشان را به آنها یادآوری می‌کنند.
بنابراین، مرگ برای گروه اول شیرین و برای گروه دوم بسیار تلخ است.

کسانی که در زندگی خود به خدا و پیامبرانش ایمان دارند و به فکر زندگی پس از مرگ هستند، مانند پادشاه زیرک‌اند که رفتن از شهر، هیچ ترسی برایش نداشت؛ چرا که می‌دانند در زندگی جدید خود نیز در آرامش و راحتی به سر خواهند برد.

اما کافران و بدکارانی که در تمام زندگی خود به گناه و سرپیچی از فرمان خدا می‌پردازند و برای سفر خود توشه‌ای آماده نمی‌کنند، اصلاً دوست ندارند از این دنیا بروند؛ زیرا می‌دانند مرگ برای آنها به معنای پایان خوشی‌ها و سرآغاز سختی‌هاست.

اکنون این پرسش باقی می‌ماند که ما باید در دنیا چه کارهایی انجام دهیم تا هنگام سفر به جهان آخرت با سلام و درود فرشتگان روبه‌رو شویم؟

در درس بعد به پاسخ این پرسش خواهیم پرداخت.

۱- سوره نحل، آیه ۳۲.
۲- سوره انفال، آیه ۵۰.

برای ثبت پرسش باید وارد حساب کاربری خود شوید. ورود به حساب


پرسش و پاسخ بدون پرسش

تا کتون پرسشی ثبت نشده.