۳. علاقهٔ شدید به پیامبر
حضرت فاطمه (س) انس و علاقهٔ بسیاری به پیامبر داشت. هرگاه غذای خوبی تهیه میکرد، رسول خدا را نیز دعوت میکرد و نسبت به ایشان همچون مادر مهربان بود. در جنگهای سخت، با به خطر انداختن جان خود، در میدان نبرد زخمهای پیامبر اکرم و امیرالمؤمنین را مداوا میکرد. در لحظات پایانی عمر پیامبر اکرم، بیش از همه بیتابی میکرد تا اینکه پیامبر مژده داد که دخترم! تو اوّلین کسی هستی که بعد از من، به من ملحق میشوی. اینجا بود که همه دیدند لبخندی در چهرهٔ فاطمه (س) پدیدار گشت.
پیامبر نیز احترام فراوانی به ایشان میگذاشت و او را از جان و دل دوست میداشت. هنگام مسافرت با آخرین کسی که خداحافظی میکرد حضرت فاطمه بود و هنگام بازگشت از مسافرت نیز اوّلین کسی را که دیدار میکرد فاطمه بود.
هرگاه حضرت فاطمه (س) وارد خانه میشد، پیامبر اعظم با خوشحالی از جا برمیخاست، به او خوشامد میگفت، دستانش را میبوسید و او را در کنار خودش مینشاند و میفرمود:
فاطمه مایهٔ شادمانی قلب من است.
پیامبر اکرم دربارهٔ حضرت فاطمه (س) میفرماید: «خداوند فاطمه را دوست دارد و دوستداران فاطمه را نیز دوست دارد. خداوند با خوشحالی فاطمه خشنود و با خشم او خشمگین میشود.»
پرسش و پاسخ بدون پرسش
تا کتون پرسشی ثبت نشده.