۴. اهمیت دادن به خانواده و خانهداری
او که به فرمودهٔ پیامبر اکرم سرور همه زنان عالم است، کارِ خانه را عیب نمیدانست. گندم را با دستاس (آسیاب سنگی کوچک) آرد میکرد و نان میپخت و گاه سختی کارهایش به حدّی بود که دستانش تاول میزد. در زندگی مشترک با وجود تمام سختیها مایهٔ آرامش خانواده بود.
آنگونه که امام علی (ع) دربارهٔ ایشان میگوید: هرگاه به او مینگریستم غم و اندوه من برطرف میشد. خدا میداند که فاطمه در تمام مدت زندگی هرگز مرا خشمگین نساخت و برای خود چیزی از من نخواست، مبادا که من نتوانم آن را فراهم کنم [و شرمنده شوم]. فاطمه یاوری نیکو در راه پیروی از خدا بود.
حضرت فاطمه زهرا (س) به تربیت و آموزش فرزندانش نیز توجّه خاصی داشت. در شبهای قدر، به فرزندانش غذای سبکی میداد، تا بتوانند برای عبادت خدا شب را بیدار بمانند و از برکات این شب بهرهمند گردند.
با وجود همه کارها و گرفتاریها، خود نیز به عبادت خدا توجه داشت. برخی شبها تا صبح به راز و نیاز با خدا مشغول بود. اما با وجود این همه عبادت، باز هم نگران بود؛ نگران از سفر آخرت.
به پیامبر خدا میگفت: سوگند به خدا که اندوهم شدّت مییابد آنگاه که میاندیشم من برای سفر طولانی آخرت چه آماده کردهام!
۵. سادهزیستی
با آنکه دختر پیامبر بود، اما همچون پدر بزرگوارش ساده میزیست. سلمان فارسی که شکوه و عظمت شاهان و شاهزادگان ایران را دیده بود، هنگامی که دختر رسول خدا را میبیند، میگوید: شگفتا، دختران پادشاهان ایران و روم بر تختهایی از طلا مینشینند و پارچههای زربافت بر تن میکنند اما دختر رسول خدا نه چادر گرانقیمتی بر سر دارد و نه لباسهایی فاخر برتن.
با آنکه ایشان به هنگام ازدواج، خواستگاران زیادی از بزرگان و ثروتمندان شهر داشت و حتی برخی از آنان حاضر شده بودند به اندازهٔ صد بار شتر پارچههای گرانقیمت و هزاران دینار طلا
پرسش و پاسخ بدون پرسش
تا کتون پرسشی ثبت نشده.