صفحه ۴۰ فارسی چهارم

نادرست (در متن درس آمده است که او قصد سفر کرد، اما نگفته برای اندوختن دانش؛ و در نهایت دانش خودش باعث نجاتش شد، نه دانشی که در سفر یاد گرفته باشد. هدف سفر مشخصا ذکر نشده اما معمولا تجارت یا سیاحت بوده است، ولی نکته مهم این است که او از قبل حکیم بود.)

نادرست (در متن درس آمده است که کشتی گرفتار «طوفان» شد و امواج آن را کوبیدند، اشاره‌ای به برخورد با صخره نشده است.)

درست

۱. شروع سفر با کشتی ۲. گرفتار شدن در طوفان و غرق شدن کشتی ۳. نجات یافتن حکیم با یک تخته پاره ۴. رسیدن به ساحل ناشناس ۵. نوشتن روی ماسه‌ها و پیدا شدن توسط ماهیگیر ۶. رفتن نزد امیر و شروع به تعلیم جوانان.

چون حکیم روی ماسه‌های ساحل چیزهایی می‌نوشت و این کار برای ماهیگیر عجیب و جالب بود که کسی در آن وضعیت مشغول نوشتن باشد.

منظور از سرمایه، «علم، دانش و دانایی» است. این سرمایه به او کمک کرد تا در شهر غریب با اینکه تمام اموالش را از دست داده بود، دوباره مورد احترام قرار بگیرد، شغل پیدا کند و به جایگاه بالایی برسد.

«سرمایه‌ی ماندگار» یا همان «ارزش علم». زیرا پیام اصلی داستان این بود که تنها چیزی که همیشه برای انسان باقی می‌ماند و حتی با حوادثی مثل طوفان از بین نمی‌رود، علم و دانش است.

(دانش‌آموزان باید دو به دو با هم گفت‌وگو کنند. معلم توضیح می‌دهد که ما برای صحبت کردن و انتقال پیام‌هایمان از «جمله» استفاده می‌کنیم. هر جمله یک پیام کامل را می‌رساند.)